1) Kararın bağlamı ve sonucu Bu dosyada başvurucu (Türkiye vatandaşı), CGRA’nın 23 Aralık 2024 tarihli “mülteci statüsünün reddi + ikincil korumanın reddi” kararına karşı CCE’ye başvurmuştur. CCE, “plein contentieux / tam yargı” yetkisi kapsamında dosyayı yeniden ve güncel durum (ex nunc) üzerinden inceleyerek CGRA kararını reforme etmiş ve başvurucuya mülteci statüsü tanımıştır.  Dosyanın temel omurgası; başvurucunun Gülen hareketiyle ilişkilendirilen aile geçmişi, KHK bağlamında kamudan çıkarılma, ByLock iddiasına dayalı soruşturma, gözaltı/tutma, uzun süreli yurt dışına çıkış yasağı ve aile üyeleri hakkında yürütülen/sonuçlanan adli süreçlerdir.  2) CCE’nin CGRA’dan ayrıldığı kritik noktalar A. “Geç ayrıldı” argümanına güçlü bir düzeltme: zamanlama tek başına “korku yokluğu” değildir CGRA, başvurucunun Türkiye’den 2016’dan çok sonra ayrılmasını “öznel korkuyu zayıflatan” bir unsur olarak yorumlamıştı. CCE ise bunun fazla indirgemeci olduğunu söylüyor: başvurucunun yıllarca süren çıkış yasağı, hakkını arama…

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), 16 Aralık 2025 tarihli kararlarında ByLock temelli mahkûmiyetlere ilişkin üç dosya grubunda, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 7. maddesinin (kanunsuz ceza olmaz) ve AİHS’nin 6/1 maddesinin (adil yargılanma hakkı) ihlal edildiğine oybirliğiyle hükmetti; Komite kararı niteliğindeki bu hükümler kesin niteliktedir. AİHM’nin ihlal kararı verdiği dosyalar; Bozyokuş ve Diğerleri/Türkiye, Karslı ve Diğerleri/Türkiye ve Seyhan ve Diğerleri/Türkiye başlıkları altında incelenen toplam 2.420 başvuruyu kapsıyor. İhlal maddeleri: AİHS m.7 (Kanunsuz ceza olmaz / öngörülebilirlik): Mahkûmiyetin, kanunun öngörülebilir sınırlarını aşan geniş ve otomatik yorumlara dayandırılması. AİHS m.6 § 1 (Adil yargılanma hakkı): ByLock delilinin belirleyici rolüne rağmen, sanıkların delili etkili şekilde tartışma/itiraz imkânlarının kısıtlanması. Mahkeme, söz konusu davaların, daha önce Büyük Daire tarafından verilen Yüksel Yalçınkaya/Türkiye ve Demirhan ve Diğerleri/Türkiye kararlarının devamı niteliğinde olduğunu vurguladı. AİHM, Türk yargısının ByLock’a…

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), Emre v. Türkiye davasında (başvuru no. 2412/21) hükümlünün ailesine daha yakın bir cezaevine nakil talebinin reddedilmesinin AİHS’nin 8. maddesi (aile hayatına saygı hakkı) kapsamında ihlale yol açtığına hükmetti. Nakil talebi “kapasite doluluğu” ve “suç tipi” gerekçesiyle reddedildi Başvurucu Rafet Emre (1966 doğumlu, Edirne’de yaşıyor), 2016’da tutuklanmasının ardından Kırşehir E Tipi Ceza İnfaz Kurumu’nda, ailesine 850 kilometreden fazla uzaklıkta cezası infaz ediliyordu. Emre, 2018 yılında ailesine daha yakın bir cezaevine naklini talep etti. Cezaevi idaresi, Edirne’ye daha yakın cezaevlerinin dolu olduğunu; ayrıca başvurucunun mahkûm edildiği suçun niteliği nedeniyle bu cezaevlerinin “uygun olmadığını” belirterek nakil talebini reddetti. İç hukukta mahkemeler bu kararı onadı; süreç 2020 tarihli Anayasa Mahkemesi kararıyla da kesinleşti. AİHM: Aile hayatı olumsuz etkilendi AİHM, Edirne–Kırşehir arasındaki uzun yolculuğun başvurucunun aile hayatı üzerinde olumsuz etkileri…

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), 16 Aralık 2025 Salı günü yazılı olarak tebliğ edeceği kararlar arasında, Türkiye’de “FETÖ/PDY” olarak nitelendirilen yapılanmayla bağlantılı “silahlı terör örgütü üyeliği” mahkûmiyetlerine ilişkin 2.420 başvurucuyu kapsayan üç büyük dosyanın da bulunduğunu duyurdu. Dosyalar, Bozyokuş ve Diğerleri/Türkiye (no. 39586/20 ve 131 başvuru), Karslı ve Diğerleri/Türkiye (no. 18693/20 ve 1.435 başvuru) ile Seyhan ve Diğerleri/Türkiye (no. 57837/19 ve 851 başvuru) başlıkları altında inceleniyor. Mahkeme kayıtlarına göre söz konusu 2.420 başvuru, AİHM Büyük Daire’nin Yüksel Yalçınkaya/Türkiye (no. 15669/20) kararında ele alınan sorunlarla benzer nitelikte bulunan ve Mahkeme gündemindeki binlerce başvurunun bir parçası. Başvurucular, özellikle AİHS madde 7 (kanunsuz suç ve ceza olmaz) kapsamında, mahkûmiyetlerin “ByLock” isimli şifreli mesajlaşma uygulamasını kullandıkları iddiasına dayandırıldığını; ulusal mahkemelerin ByLock’u “yalnızca örgüt mensuplarının kullanımına özgülenmiş” bir araç olarak kabul etmesi nedeniyle, uygulamayı kullanmış…

Almanya’nın Baden-Württemberg eyaletindeki Sigmaringen İdare Mahkemesi (VG Sigmaringen), 24 Kasım 2025 tarihli kararıyla, Türkiye’de Hizmet hareketiyle bağlantısı nedeniyle mahkûm edilmiş bir Türk vatandaşının hem “mülteci statüsünün” hem de Anayasa’ya dayalı “siyasi sığınma” hakkının tanınmasına hükmetti. Mahkeme, Federal Göç ve Mülteciler Dairesi’nin (BAMF) ret ve geri gönderme kararını iptal etti. Demirhan ve Yalçınkaya içtihatları merkeze alındı Mahkeme, kararının merkezine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (AİHM) Demirhan ve Diğerleri / Türkiye (239 başvuru, 22.07.2025) ve Yüksel Yalçınkaya / Türkiye (26.09.2023) kararlarını koydu. Bu içtihat doğrultusunda, ByLock kullanımı, Bank Asya’da hesap açılması, Hizmet hareketine yakın okul ve derneklerle ilişkiler gibi günlük ve uzun süre legal olmuş faaliyetlere dayanarak verilen ağır cezaların, orantısız ve ayrımcı cezalandırma niteliğinde olduğunu ve mülteci hukukunda “siyasi zulüm” eşiğini geçtiğini vurguladı. Mahkeme, Demirhan kararından itibaren benzer durumdaki Hizmet hareketi mensuplarına…

Cenevre – 8 Ekim 2025 Birleşmiş Milletler (BM) bünyesinde görev yapan 8 ayrı Özel Raportör ve Keyfî Tutuklamalar Çalışma Grubu, Türkiye’de 7 Mayıs 2024 ve 6 Mayıs 2025 tarihlerinde gerçekleştirilen geniş kapsamlı operasyonlara ilişkin olarak Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti’ne resmî bir uyarı mektubu gönderdi. Yazıda, yüzlerce kadın, üniversite öğrencisi ve çocuğun keyfî biçimde gözaltına alındığı ve tutuklandığı ifade edilerek, Türkiye’nin uluslararası insan hakları yükümlülüklerini ağır biçimde ihlal ettiği belirtildi. BM uzmanlarına göre söz konusu operasyonlarda, kişilerin pasaport başvurusu, yurt dışı seyahati, öğrenci evinde kalma, para transferi yapma ve şifreli mesajlaşma uygulaması kullanma gibi tamamen hukuken meşru faaliyetleri, “terör faaliyeti” olarak değerlendirilerek cezai soruşturmalara konu edildi. Özellikle çocukların aylarca fiziki ve teknik takibe alınması, kelepçeli gözaltılar, avukata erişimin engellenmesi ve ailelerinden koparılmaları, BM tarafından Çocuk Hakları Sözleşmesi’ne açık aykırılık olarak nitelendirildi. BM…

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), silahlı ETA örgütünün eski bir mensubu olan Juan Ibon Fernandez Iradi’ye cezaevi koşullarında yeterli tıbbi bakım sağlanmadığı gerekçesiyle Fransa’yı AİHS’nin 3. maddesini (insanlık dışı ve aşağılayıcı muamele yasağı) ihlal etmekten mahkûm etti. Mahkeme, başvurucuya 10 bin avro manevi tazminat ve 11 bin 840 avro yargılama gideri ödenmesine hükmetti. İspanya vatandaşı olan Fernandez, bir Fransız jandarmayı silahla yaralamaktan 30 yıl hapis cezasına çarptırılmıştı. 2011 yılında kendisine MS (Multiple Skleroz) teşhisi konuldu. Avukatları, mahkûmun cezaevinde gerekli nöroloji takibi, düzenli fizyoterapi, psikolojik destek ve uzman tedavilere uzun süre erişemediğini, bu durumun hem fiziksel hem psikolojik açıdan ağır mağduriyete yol açtığını ileri sürerek AİHM’e başvurdu. AİHM: “Mahkûmiyet, Devletin Sağlık Yükümlülüğünü Ortadan Kaldırmaz” AİHM kararında, Fransa’daki ulusal mahkemelerin, tutukluluğun devamının ancak belirli sağlık tedbirlerinin eksiksiz uygulanması şartına bağlı olduğunu açıkça…

3 Mayıs 2025’te İsgender ve eşi Hayriye Göçmen, evlilik yıldönümlerini kutlamak üzere Yunanistan’ın Selanik kentine gitti. 7 Mayıs’ta, şehirde sokak üzerinde yapılan bir “rastgele kontrol” sırasında İsgender Göçmen gözaltına alındı ve Interpol kırmızı bülteni gerekçe gösterilerek tutuklandı.  Yunan Yargıtayı, yapılan yargısal süreç sonunda Türkiye’ye iade kararını bozarak Göçmen’in iade edilmemesine hükmetti ve İsgender Göçmen 6 ay 20 günlük tutukluluğun ardından serbest bırakıldı. Mülteci ve ardından vatandaş statüsü kazanmış bir kişinin iade talebi, hem Cenevre Sözleşmesi kapsamındaki koruma rejimi hem de Interpol kırmızı bültenlerinin kullanım biçimi açısından uluslararası düzeyde tartışma konusu oldu. Dosya, sınır ötesi baskı ve uluslararası mekanizmaların kullanımı bakımından önemini koruyor. Belçika vatandaşı İsgender Göçmen, Kürt kökenli. Metal işçisi olarak çalıştığı dönemde, Türk makamları kendisine DHKP-C üyesi olduğu iddiasıyla üç ayrı dosyada, her biri altı yıl olmak üzere mahkûmiyet…