Rapor, Türkiye’nin özellikle 15 Temmuz 2016 darbe girişimi ve sonrasındaki OHAL sürecinden itibaren ülke sınırlarının ötesine taşan baskı pratiklerini teorik, hukuki ve fiili boyutlarıyla ele almaktadır. Çalışma, ulusötesi baskının yalnızca fiziki saldırı, adam kaçırma veya zorla iade gibi görünür yöntemlerden ibaret olmadığını; iade talepleri, Interpol mekanizmalarının kötüye kullanılması, pasaport iptalleri, dijital gözetim, aile bireyleri üzerinden baskı, malvarlığı tedbirleri, dezenformasyon ve diaspora içi kutuplaştırma gibi çok sayıda aracın aynı stratejinin parçası olabileceğini ortaya koymaktadır.